4 İçimde Bir Meleğin Minicik Kalbi Atıyor.

Son 3 aydır zamanından erken yaptığım testler elimde patlamıştı. Stresten bir kaç gün geciken reglilerim beni sürekli yanıltıyor ve hayal kırıklığı yaşamama neden oluyordu. İşin ilginci test yaptığım gün artık hamile olmadığıma emin olmamdan mıdır nedir vücut kendini bırakıyor sanırım regl oluyordum. Ve kızıyordum kendi kendime bir gün daha test yapmadan beklesen zaten gerçeği öğrenecekmişsin diye. Ağustos ayında da kafamda sürekli test yapmakla ilgili bir kavga.. birkaç gün daha beklesem zaten ya var ya da yok belli olacak. Ama beklemek istemiyorum niye işkence ediyorum ki kendime? O gün haftalık kurulan semt pazarında kafamda sürekli bu konu elimde poşetler iyice sıkıştıran kasık ağrısı ile test yapmaya karar verdim ve hemen kendimi eve attım. İlk hedef banyo ve melek bana ilk işaretini gönderdi iki kalın çizgi. Aylardır nette çok hafif bir çizgi bile görülse gebelik vardır şeklinde yazılar ve yorumlar okumuş kendimi en azından göreceğim o incecik çizgiye hazırlamıştım. Ama ne ince çizgisi benim meleğim bastıra bastıra ben buradayım anne diyordu. Eğilmiş çizgiye bakıcam derken o heyecan ve mutlulukla nasıl doğrulduysam banyo kapısı belimin sağ tarafına adeta girdi. Ve 3 ay boyunca önce kararan sonra yavaş yavaş rengi açılan avuç içi kadar bir morarmanın acısını dahi hissetmedim desem, bana anne olacağını öğrendiği gün yaşadığı duyguları bilen sizlerden başkası inanamaz sanırım. İçimde ki bastırılamaz coşkuyu birileriyle paylaşmam gerekiyordu. Gecen aylarda eşime annelerimize ve kız kardeşlerime haberci melekler hazırlamıştım buradan okuyabilirsiniz. Onları aramak sürprizi bozacaktı. İki isim vardı kafamda biri Ceyda diğeri Özden. Ceyda Çeşme’de zaten sabaha kadar iş güç uyumuyor. Saatte daha erken uyandırmış olmak istemedim. Gözyaşlarıyla Özden’i aradım Canım önce ödü patlamış olsa da, sağ olsun sevincimi gözyaşlarıyla paylaştı. İlk heyecanı atlattıktan sonra kaleme kağıda sarılıp “Bugün 12.08.09 mucizem, içimde olduğuna eminim artık” şeklinde başlayan bir mektup yazdım. Sıra özlemle beklenen bu haberi müstakbel babaya, annelere ve kız kardeşlerime vermeye gelmişti.

İşte anne olacağımı öğrendiğim gün içimdeki meleğime yazdığım ilk mektup:

Mucizem…
Bugün 12.08.09 içimde olduğuna emin oldum.
Aslında anneler hisseder dedikleri doğruymuş. Ben, senin benimle olduğunu hissediyordum zaten. Sadece emin olmaya ihtiyacım vardı.
Sen, anne ve babasının özlemle beklediği bir sevgi bebeğisin.3 aydır seni bekliyoruz. Ve ben artık birlikte olduğumuzu biliyor olmanın şaşkınlığı içindeyim. Aslında ne hissettiğime tam olarak emin değilim. Mutluluk zaten sonsuz… Ama çok şaşırmadım sanki, sanki sen zaten hep benimleymişsin gibi.
Tam 1 aylık bir mucizesin sen. Allah’ın bana hediyesi dualarımın karşılığısın. Sana hep bu mevsimde hamile kalmayı istemiştim. Şükürler olsun artık benimlesin. Bu coşkuyu ilk Özden teyzenle paylaştım. O da gözyaşları içinde mutluluğuma ortak oldu. Dedim ya sen beklenen bir bebeksin. Gelişini ailemize sevimli bir sürprizle haber vermek istediğim için ilk onları aramadım. Babana evlilik yıldönümü hediyesisin sen. Anneanne babaanne ve teyzeler içinde sürprizlerim var.
Hepimiz seni çok seveceğiz. Varlığınla çok mutlu olacağız. Annen bir ömür yanında olacak bebeğim. İnternetten baktım yarın kalbin atmaya başlayacakmış. Bu gerçek bir mucize. İçimde minicik bir kalp… Bunu anlatmanın kelimelere dökmenin imkanı yok.
Gel annecim kokunu şimdiden duymak için can atıyorum. Seni çok ama çok ama çok … seviyorum. Yıllarca nasıl bir şey olur acaba benim bebeğim diye geçirmişken içimden sonunda sen geldin hayatımıza. Hoş geldin. Hoşlukla geldin. Sefalar getirdin yavrum. Dilerim ömrümüz seninle hep sefa olsun…
ANNEN…
Paylaş !

4 yorum:

  1. :'( yine gözlerim doldu ...
    O muhteşem ana ortak olduğum için çok gururlu ve mutluyum.Yaşadığımız mutluluk tarifsizdi.Biricik ,güzeller güzeli arkadaşım anne oluyor !!!

    YanıtlaSil
  2. canım bizde dört gözle Gökalp'in arkadaşını bekliyoruz :)

    YanıtlaSil
  3. mrb..bende anne olmaya çalışıyorum bir süredir..int de gezinirken bologunuzu gördüm ve inanın hiç aralıksız okuyorum meleğinize kavuşmanızı öncesini sonrasını..çok etkilendim..inş bizimde meleğimiz bizi çok bekletmez..yazdıklarınız moral oldu bana teşekkür edrim,sevgiler merve

    YanıtlaSil
  4. yazınızı okurken bi an geçen sene 24 nisan gününe gittim ve yaşlar boşaldı gözlerimden..2 senenin sonunda,hemde artık hiç umudum kalmamışken,bebek için boşvermişken,böylede olur napalım verende vermeyende Allah demişken bi tesadüf eseri öylesine sıradan bir gün sıradan bir muayeneye gittiğimde hamile olduğumu öğrendiğim gün geldi aklıma.bu nasıl bi mucizedir,bu nasıl bişey hala inanamıyorum.o minicik kalp içimde gün be gün büyüdü,kocaman bi bebek oldu.onunla nefes aldım,onunla gezdim,dolaştım,güldüm,ağladım,onunla büyüdüm,onu çok sevdim,rahmime düştüğünü öğrendiğim andan itibaren onu çok sevdim.sorgulamadım,yargılamadım ya da hiç bişeyi kurgulamadım.o bana öylesine bi zamanda böylesine güzel geldi ya,cinsiyeti bile önemli değildi.sadece sağlıklı olsun yeterdi.ve şimdi artık dünyalar tatlısı kızım benimle.Allah isteyen herkese yaşatsın,tattırsın bu duyguyu..

    YanıtlaSil

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...