0 Randevu Mektupları - GEBELİK TAKİP MUAYENELERİ

Gebelik (hamilelik) takibi notlarıma başlamadan, kendi tecrübem, duyduklarım ve okuduklarımdan yola çıkarak sizlere daha hamile değilken doktorunuzu belirlemenizi tavsiye ederim. Bu çok hassas olan, kısa gibi görünse de bir hamile için geçmek bilmeyen ve birtakım riskler taşıyan süreçte, bebeğinizi ve kendinizi güvendiğiniz bir doktora emanet etmek, içinizin rahat etmesini sağlayacaktır. Ben Gökalp’i istediğime karar verdiğimde her yıl düzenli kontrollerimi yaptırdığım Herman İşçi ile T.C İSTANBUL BİLİM ÜNİVERSİTESİ AVRUPA FLORENCE NIGHINGALE HASTANESİ ARAŞTIRMA VE UYGULAMA MERKEZİ’ n de sürdürdüm takiplerimi. Doğumumu da yine aynı doktorla aynı hastanede gerçekleştirdim. Bu kısa ama çok önemli olduğunu düşündüğüm tavsiyeden sonra gelelim Gökalp’ li yani bir bedende iki kalpli zamanlara.
19-08-09 (5. Gebelik Haftası) tarihinde ilk defa doktor kontrolüne annemle birlikte gittik. Benim olanca heyecanıma ve nelerle karşılaşacağıma dair merakıma karşılık, son derece soğuk ve donuk bir doktor buldum karşımda. Aslında daha önce defalarca gördüğüm, samimiyeti ve işinin ehli olmasına duyduğum kanaatimle, birçok kişiye tavsiye ettiğim doktorum açıkçası çok şaşırmıştı bu mesafesiyle. Üstelik annemde yanımdaydı ve ilk anneannelik tecrübesiyle kendi döneminde olmayan teknik imkanlar sayesinde görme umuduyla gelmişti torununu. Bir de doktorumun bu tavrı, annemde anti pati yaratır da değiştirmemi ister diye de endişe etmiştim. Çok güveniyordum çünkü Herman’a, Kadın- Doğum çok hassas muayenesi olan bir kontrol şekli. Hemen her kadın gibi ben de rahatsızlık duyuyorum hala her kontrol sırasında. Hele de hamileyken başka biri ile bu çekinceleri yaşamak hiç işime gelmiyordu.


Velhasıl umduğumuz şekilde olmasa da beklediğimiz mutlu haberi keseyi gördüğünü belirterek verdi doktorumuz. Kan ve idrar tahlillerinde de Hamilelikte Merak Edilenler sorun çıkmayınca, her hamilelik döneminde risk taşıyan, tutunma süreci denen ilk üç ayın bitmesini beklemeye başladık. Meğer normal kontrollerinde gayet sevimli olan doktorum, iş hamileliğe gelince, bilhassa ilk üç aylık süreçte oluşabilecek ters bir duruma karşı, anneyi ve bebeğin ailesini daha fazla üzmemek adına, o bilindik sevimli yüzünden daha ziyade temkinli yüzünü takınırmış.
İçimdeki uzay boşluklarındakine benzer kara delik misali küçük keseyle birlikte, her şeyin yolunda gidiyor olmasının mutluluğu ile ayrıldık o gün hastaneden.

Anneden hamilelikle ilgili bilgiler; Bu haftalarda aslında bulantı,kusma, gibi durumların yaşanması sözkonusu fakat çok şükür ben çok rahat attlattım.Kasıklarımdaki batma hissinden ve akşamları erken uyku bastırmasından başka hamilelikle ilgili hiç bir belirtim yoktu.
02.09.09 (7. Gebelik Haftası) tarihinde 2. defa gebelik(hamilelik) kontrolüne babamızla birlikte gittik. İlk defa kalp atışlarını duydum içimdeki meleğin. O şekli bile belirmemiş, fındık tanesi ebatlarındaki meleğin güçlü kalp sesi ile adeta benim kalbimin ritmi bozuldu. Tarifi imkansız duygular içinde, heyecandan resmen içimde atan iki kalp kadar hızlandı soluğum ve boşaldı artık kontrol etmekte iyice zorlandığım gözyaşlarım. Gözyaşlarımı zaten hiç tutamazken hıçkırıklarıma da engel olmadım o anlarda. Doktorumun desteği ile doğrulabildim uzandım masadan. Her şeyin olması gerektiği gibi gittiğini öğrenip döndük. Babamız aynen benim ilk defasında yaşadığım gibi bir heyecanla, kafasında neler tasarlayarak gelmişti randevuya. Fakat ultrasondan bile bir şey anlamadan ayrılıyordu hastaneden. O günden sonra ki randevular daha keyifli hale geldi. Çünkü artık karnımda bir kese değil bebek belirmişti.

Anneden hamilelikle ilgili bilgiler; uyuşuk ve hiç birşey yapmak istememe halime rağmen bebeğim için besleniyorum.Hala erken uyuyorum ve kasık batmalarım devam ediyor.

Hamileliğim süresince, gittiğim gebelik (hamilelik) randevularını, merak eden yakınlarıma bebeğimin dilinden anlatarak heyecanı mı onlarla da paylaşmıştım. İyi ki de yapmışım. Bugün hiç birini hatırlamadığım o anlar, bu şekilde benim için paha biçilmez anılar oldular.

16 EYLÜL 09 (9. Gebelik Haftası) ANNEM İLE BULUŞMA
Bugün annemle yine Herman amcada randevumuz vardı. Babam geçtiğimiz kontrolde bir şey anlamadığı için bu sefer gelmeyi tercih etmedi. Yine annem ve anneannemle beraber gittik randevuya. Annem geçen sefer çok kaygılıydı çünkü kalp atışlarımı duymayı özlemle bekliyordu. Bir şeylerin ters gitmesinden endişeli olduğu için, kalp atışımı duyduğunda bir duygu patlaması yaşayıp ultrason masasında hıçkırıklara boğulmuştu Herman amcamın desteği ile kalkabilmişti masadan :)

Bugün her şeyin yolunda gitmesinden emin olarak, gayet rahat geldi randevumuza. Ama ona hazırladığım sürprizin farkında değildi. Tabi ya, hep o mu akıl edecek birilerine şaşırtacak sürprizler hazırlamayı. Bende onun yavrusuyum değil mi ama? Biraz çekmiş bu yönüm ona galiba. Ultrason masasına geçtiği anda büyük bir şaşkınlık yaşayacağına eminim. Ve işte ikimizin de beklediği o anlar. Tekrar göz gözeyiz. Derken annemle anneannem çığlıklara başladı yine :) süprizzzzz...

Valla bunlar ana kızı çok çığırtkan. İyi bir şey mi pek emin değilim Herman amcam yan yan gülüyor sadece, şaşırıyor mu bu tepkilere pek kestiremiyorum. Çünkü o sırada bende anneme odaklanmış durumdayım.

Gelelim sürprizime, teyzelerim ben büyüdüm. :)) Artık şekil olarak olması gerektiği gibi bebeğe benziyorum. 2 hafta önce sadece küçücük beyaz bir fındık gibi görünen ben, artık başı kolları ve bacakları olan bir miniciğim.
Annem bunu hiç beklemiyordu. Tabi haliyle şaşkınlıktan ne yapacağını şaşırdı. Ama asıl, hareket ettiğimi gördüklerinde odadaki çığlıklar iyice yükseldi. Ammaaa ben bununla da yetinmek istemeyip annemi biraz daha sevindirmek için bir sürpriz daha yaptım. Annecime merhaba seni görebiliyorum; seni hissediyorum demek için el salladım onlara. Evet evet öyle 1 saniye falan değil; ciddi ciddi el salladım bizimkilere. Anneannemin sesi kesildi aaa ağlıyor. Ama o sulu göz annem, o babamın japon göz diye dalga geçtiği küçücük gözlerini olabilecek en büyük şekilde açmış, bana methiyeler düzüyordu.

Herman amcam bugün geçen seferki muayeneyi telafi etti. Adeta dakikalarca hatta 3 boyutlu ultrasonla izletti annemle birbirimizi. Çok mutlu olduk çok..Bu kadar küçük bir şey olarak onları bu kadar mutlu edebilmek çok keyif verici. Herman amcam her şeyin çok güzel gittiğini belirterek 9 Ekimde tekrar görüşelim dedi. Artık testler başlıyor; ama anneme vızzz gelir gibi. Lakin acayip gaz aldı bu randevudan :P

Anneden hamilelikle ilgili bilgiler; göğüslerim dolgunlaşmaya başladı.Gögüs numaram büyüdü eski çamaşırlarıma sığamaz oldum.Bulantı,aş erme,kusma gibi şeyler yaşamadım ama ilk defa bu ay midemde yanma hissediyorum.Yanmam için Herman, Rennie verdi. Neredeyse saat başı diyebileceğim kadar çok fazla idrara çıkıyorum. Erken uyuma halim devam ediyor.

Ve Bunlarda O Tarihte Birkaç Kişinin Mektuba Yaptığı Yorumlar :


ÖZDEN :-sen bizi de ağlatacaksın ama minnoşş :))) özden teyzesi de görseydi o el sallamayı aklını yitirirdi herhalde :)))
canım benimmm ,çok güzelllllll herşey.maşşallah maşşallah...bu yazıları sakın kaybetme annesi tamam mı.

NALAN:
-Teyzelerinide simdiden aglatmaya basladin pitircik. Seni gorunce ne yapicaz biz. Sen anlattikca nehirde yasadigim duygular tadiyorum tek tek. Biliyomusun nehir ablanda annesine el sallamisti. Sanirim siz ayni kafasansiniz :) allahim bu duygulari sanada tattirsin ozdiii.

FEVZİYE:
-ya bu nasıl bi,r duygudur emınım yaşamadn anlamamız mumkun deıl bıtanem ama sunu bılkı teyze olmakta değişik bir duygu:) kafanda kuruyorsun kız olsa sole yaparız erke olsa bole diye kuruyorsun kafanda. ben ck mutluyum senın ve gokhanın adına.ıkınınzın mutluluğunun bu sekılde percınlenmesı allahın bır hedıyesı sanırım. hep mutlu olun ama artık 3lu olarak. en yakın zamanda karnına dokunup teyzosu hıssetmek ıstıyorum bu arada:))

SON OLARAK BENDENİZ:
-böyle bir mucize yok ya.içimde bi minyatür insan VARRRRRR :D
çok şaşkınım hamile olduğumu öğrendiğim günkü gibi astronota bağladım yerçekimi yok sanki
gözümün önünden gitmiyooo cennet kokusunu içime çekmek istiyorum.
Paylaş !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...