4 Hoşgeldin Bebek (39+1)


DOĞUM HİKAYEMİZ
16 Nisan Cuma günü, artık üç günde bir gittiğimiz randevuda doktorumuz Herman, bebeğin büyük olduğunu, istediğimiz normal doğum şartlarını zorladığını söyledi. Hafta sonu da kendisi gelmezse Pazartesi günü sezeryanla alırız dedikten sonra ayrıldık muayenehaneden. En başından beri kendimi normal doğuma hazırladığım için (nedense!!!) sezeryan ihtimali canımı çok sıktı. O sıkıntı ile yattım gece. Sabaha karşı 5:30 da son birkaç gecedir var olan doğum habercisi regl kıvamındaki ağrının şiddetlendiğini hissettim. Yatakta dönüp Gökhan’ı rahatsız etmektense evin içinde yürüyeyim diyordum ki daha salona gelmeden içimde adeta bir tıkacın açıldığını hissettim. İnternette sürekli aradığım fakat nasıl bir şey olacağını kafamda bir türlü tam olarak oturtamadığım nişan olayını yaşıyordum. Hep suyum gelirse anlar mıyım başka bir şeyle karıştırır mıyım diye merak etmiştim. Banyoda kontrolümü yaptım evet doğum başlıyordu. Sezeryan olmayacağıma o kadar çok sevinmiştim ki hemen Gökhan’ı uyandırdım:
-“Bebek geliyor ben duşa giriyorum”
dediğimde şok üstüne şok yaşıyordu. Bebek geliyor şok, ben duşa giriyorum ayrı şok! Adeta bu ne rahatlık diyordu vücut dili. Ondan daha sakin olduğumu söyleyebilirim. O kadar heyecanlandı ki defalarca banyodan çıkamadı. Sabah 6:30 da hastaneye gitmek üzere Asuman annemizi de alarak yola koyulduk.


Taze teyze adayları ve annemin hastaneye gelişiyle yaklaşık 16 saat sürecek dönüşümlü bir nöbet başladı. Doğum katı dolu olduğu için öğlen saatlerine kadar doğumhanedeki yataklarda takip edildim. Öğleden sonra odama çıkıp ailemle beklemeye başladım canımdan kopacak canı. Doğum başlamıştı fakat açılmam ve sancım yoktu. Saat 15:30 da sancılar yavaş yavaş gelmeye başladı tekrar doğumhane katına alarak epidural verdiler. Terslikler o anda başladı sanki takılması biraz zor oldu. Her şey o kadar güzel ilerliyordu ki Gökhan doğuma girmeye karar verdi. Aslında ben pek tercih etmiyordum ama o kadar arzuluydu ki hevesini kırmak istemedim. Saat 21:30 civarı epiduralim bitmeye başladı. Hemşire doğumun başladığını, dr. çağırdığını epidural almama kendisinin karar vereceğini söyleyerek epidurali vermedi. İşte ilk kez sancıları hissetmeye başlamıştım. Epiduralsiz normal doğum yapan tüm annelerin küçüğüm dahi olsalar ellerinden öpüyorum. Hele bunu birkaç çocukta yaşayanlar benim için artık evliya. Herman geldiğinde artık isyan etmeye başlamıştım öyle ki doğum sancısı çekip de bağıranların biraz o anı yaşamak için bağırdıklarını düşünmüştüm daha önceleri. Ama hiçte öyle bir şey değilmiş refleks gibi elinizde olmadan bağırıyorsunuz hiç tanımadığınız yaşamadınız bir ağrı-sancı biçimi. Dilimde iki kelime “Gökalp”, “Anne” “Bir kadını ortadan ikiye böl; yarısı annedir yarısı çocuk” demiş ya Cemal Süreya aynı o hesap. O kadar acı çekiyordum ki Hermanla birlikte doğuma girmeye hazırlanan Gökhan’a engel oldum. Saate baktım tam 22:00 olanca acıma rağmen 10 dk sonra özlemle beklediğim yavrumu göğsüme vereceklerini düşünüp tahammül etmeye çalıştım ama, maalesef Gökalp gelmemeyi tercih etti. Leğen kemiği civarına takılmasıyla beni sezeryana almaları bir oldu. Her şeyiyle en başından harika geçen bir hamilelik dönemi son ana kadar sorunsuz giden bir doğum süreci biranda berbat bir hal aldı.


Her ikimizin de tehlikeye girişiyle bende film koptu. Gözümü açtığımda çok fazla üşüyor ve acı çekiyordum.22:30 da sezeryanla almışlardı annesinden ayrılmak istemeyen yavruyu.

Bizimkisi beklenen sonla neticelenmese de, öyle ya da böyle kavuşabildiğimiz bir aşk hikayesi. Her doğum benzer gibi görünse de herkesin doğumu kendine özeldir. Sakın bizi okuyup normal doğumdan korkmayın.

Ve sen GÖKALP SELÇUK hoş geldin dünyamıza, evimize, bizi gerçek bir aile yapmaya. Sen her şeye değersin küçük tırtıl. Sana baktıkça iyi ki yapmışım demekten kendimi alamıyorum.


Yüz kere aynı şeyleri yaşayıp, sana son defasında kavuşacağımı bilsem tüm acılarıma rağmen yine de yapardım.

Bunu ANNE(N) OLUNCA ANLADIM ...
Paylaş !

4 yorum:

  1. okadar çok acı çektinki çığlıklarını unutmam mümkün değil,çok şükür bu günleree..

    YanıtlaSil
  2. Sanırım o çığlıklar ve bu hızına yetişemediğim küçük adam 2.bebek ihtimalini bitirdi.Yine de çoook şükür..

    YanıtlaSil
  3. Merhabalar,

    Bloğunuz .çok güzel. Tebrik ederim. 34 haftalık hamileyim. Size doğum konusunda soru soracaktım. Ancak mail adresinizi bulamadım. İletirseniz sevinirim. Teşekkürler

    Sevgiler
    Gözde

    YanıtlaSil
  4. tebrikler.16 HAFTALIK HAMİLEYİM ARTIK TAKİPÇİNİZİM:)

    YanıtlaSil

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...