0 8 Aylık Bebek Gelişimi -1- (Vücut Diliyle İletişim Kurmaya Başladı)


Buradan  8 Aylık Bebek Gelişimi (2) ve 8 Aylık Bebek Gelişimi (3) okuyabilirsiniz.

8.ay bambaşka deneyimlerle dolu bir ay olarak geldi geçti hayat seyrimizden.Birçok ilkle doluydu,çok güzel izler bıraktı hatıra dağarcığımda.Onca ay içinde 8.ayı daha belirgin hatırladığımı hissediyorum,sanırım en önemli nedeni ilk karşılıklı iletişimlerimizi kurduğumuzu görmemdi.Bu ayda geçmiş aylarda başlayan konuşma eğlimi sürekli mırıldanmaya dönüştü.Mır mır sürekli ağzında birşeyler geveliyordu.Anlamsız hiç bişeye benzetemediğim seslerden başka anlamlı hecelemeler de vardı."De de de" ve "na na ne" gibi ama asla söyletmek istediğimde tekrarlamadığı gibi anne baba kelimelerini de yarılsamda ağzından duyamadam.Demem o ki konuşacak diye beklemeyin,ama tabi ki deneyin belki siz istediğinizi söyletmeyi başarabilirsiniz.İşin ilginç yanı belki 9. ay da sürekli konuşma hali devam etti ama sonraki aylarda o geveze tavrı kalmadı.Düşünüyorum acaba artık eskisi kadar dikkatimi çekmediği için mi böyle hissettim ya da gerçekten daha az konuşur mu oldu bilemiyorum.Bu ara takipteyim daha bugün Gökhan' da aynı şeyi söyledi daha az konuştuğunu o da farketmiş.Sanırım oyun oynamayı bir süre askıya alıp konuşma üzerinde çalışmamız gerekiyor.

Ve ilk iletişimlerimiz söylediklerimizi anlamaya başladığını farketmemle kurulmuş oldu.Artık adı söylendiğinde her defasında olmasa da dönüp bakıyordu."BAK ne getiricem" ya da "BEKLE anneciğim" dediğimde durup ne olacağını takip ettiğini farkettim.Kısa komutlar halinde söylediklerimi yavaş yavaş anladığını hissetmeye başladım ama asla YAPMA - DİKKAT - HAYIR gibi kelimelere yüz vermedi.Anlayacağınız daha 8 aylıkken işine geleni anlama eğilimindeydi benim yaramazlık geni baskın olan oğlum.Evet korktuğum günler yavaştan geliyoruz kendini hazırla bakalım diyordu.Erkek bebeğe hamile olduğumu öğrendiğim zamandan bugüne hep o haşarı, hiperaktif tipten olmasın diye dua ettim ama bugün maalesef benim oğlum tam bir deli fişek.Öyle ki yapma,hayır gibi ikazlarıma yüz vermediği gibi üstelediğimde ya da istediği bişeyi vermeyip,birde elinden aldığımda ciddi ciddi itiraz etmeye başladı.Müdahale edişime bozuluyor,adeta banane ben onu yapıcam ya da onu istiyorum der gibi hiddetle reaksiyon verip hırçın tavırlar sergiliyordu.Ama sadece olumsuz değildi sergilediği tavırları, olumlu halleri de vardı bizim evin martısının.


Benim bebeğim büyümüştü de duygularını vücut diliyle ifade eder olmuştu.Mesela ilk defa utangaç tavırlar sergilemeye başladı.Sevmeye çalıştığımızda ya da yaptığı bişeyi taktir ettiğimizde sağ omzunu yukarı kaldırıp başını o yöne doğru eğmesiyle daha da bir maskot oldu ailemizin en küçük ferdi.Bunun dışında gel dediğimizde gelmeye yelteniyor,birşeyler öğretmeye çalıştığımda tam olarak konsantre olamasa da ilgi gösteriyordu.En önemlisi de öpüyordu artık benim cennet kokulum.Bizler gibi olmasa da kendince içinden geldiğinde dudaklarını hafif aralayarak değdiriyordu yanaklarımıza.Hala da sevgi coşkusu yaşadığında aynı şekilde kendine özgü öper oğlum gönlü kime coşmuşsa.Ve tabi her sabah uyandığımızda uykusunu almışsa yeni güne onun öpücüğü ile başlamak yüzyıllarca bitmesini istemediğim bir gelenek oldu Bunlardan başka birde 8.ay içinde filizlenmeye başlayan ilk dans hareketleri var. Tv izletmiyordum ama ara da laptoptan Mickey Mouse şarkıları izleyip dinliyorduk.İlk kıpırdanmalarımız ve içimizdeki dans cevheri bu şekilde çıktı gün yüzüne, şimdilerdeyse tutabilene aşkolsun kapı gıcırtısına oynayacak halde dansı sever oldu ve bu arada lakabımızda party boy :)
Paylaş !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...