0 11 Aylık Bebek Gelişimi -1- (Hırçınlık- Hem Bağımsız Olma Hem de Anneden Ayrılmama İsteği- Kendi Başına Oyun Kurma)


11 Aylık Bebek Gelişimi (2) ve 11 Aylık Bebek Gelişimi (3) yazılarımı okuyabilirsiniz.



11.Ay Gökalp için bağımsızlığını ilan ettiği ama aynı zamanda beni kendisine bağımlı kılmak için direttiği bir ay oldu. Hem gözüne kestirdiğini ya da aklına eseni yapmaya çalışıyor ve bunun için bütün sınırları zorlayarak inat ediyor hem de bunları yaparken bir yandan ben de yanında yöresinde civarında olayım istiyordu. Öyle ki, 10. Ay da oh be dediğim artık mutfakta bir şeyler yapabilme durumum, sadece 1 ay sürmüş oldu. Asla ve katta yanından ayrılmama tahammülü yoktu; bulunduğum yer bir oda mesafesi ve emekleyerek yanıma gelebiliyor olsa bile. O neredeyse ben bir refakatçi gibi yanında oturmalıydım ve o da canı ne isterse onu yapmalıydı.
Hayır, yapma, çıkma, elleme gibi müdahaleler yapmama ise deli oluyor son derece hırçın ve agresifçe karşılık veriyordu. O kadar sinirli bir tavrı vardı ki şu hırçın ağlak istediği olsun diye kendini oradan oraya atan çocuklardan olacak diye aklım çıkıyordu. Şimdilerde 16. Ayımızdayız çok şükür o tip bir profilimiz yok ama çokta sakin ve mülayim bir çocuk olduğunu söyleyemem. Yaramaz kategorisine girmese de hareketli bir çocuk olduğu bulunduğu ortamda 2. dk itibaren farkedilebiliyor. Gökalp maalesef yalnız büyüyen bir çocuk ve hayata karşı her acemi başlangıcı yaşayan bebek gibi meraklı. Ama bu merakını giderebileceği sadece dört duvardan oluşan bir salon var. Orada da kapalı dolaplar, düğmelerine basılması yasak bir tv, üzerine çıktığında hoop aşağı indirilen bir koltuk ile sehba ve uzanamadığı bir masa ve konsol var. Böyle bir ortamda merakını gidermesi ya da doyurması pek mümkün olamıyor. Yazarken ben bile kendime kızdım. Bu kadar kısıtlı bir alanda tutmaya çalıştığımın inanın yeni farkına varıyorum. Ama sadece yalnız olan Gökalp değil ki. Ben de onun kadar yalnızım; onun dağıttığı ortalığı bin kere toplarken aman noolcak çocuk böyle büyür işte diyebileceğim dinginliğe huzura ve o ruha sahip değilim. Yorgunum, yoruluyorum yapamıyorum ve maalesef tek başıma yetemiyorum. Üstelik haksızlık yaptığımın da farkındayım benim oğlum görenlerin maşallah ne kadar uslu dediği bir bebekken sadece hareketli olduğu için kızıyorum zaman zaman ona.

Ama uyumadan dinlenemeden onun enerjisine yetişemiyorum olmuyor. O her gün büyürken, mevcut hücreleri artar ve yenilenirken ben artık gerileme döneminin başındayım,maalesef benim hücre yenilenmem onunkinin yanında yok sayılır.Hal böyleyken de ona ayak uydurmak mümkün olmuyor.Zaten benimle oynamak gibi bir isteği de yok en fazla 5 bilemediniz 10 dk sonra ilgisi dağılıp başka şeylere yöneliyor. İşte böyle anların birinde fark ettim ki ilk defa bu ayda kendi başına oyun kurmaya başladı. Oyuncakları birbirine çarpmak ya da üst üste ve yan yana koymak gibi basit fakat en fazla yine 5, 10 dk süren oyunlardı bunlar.Ne kadar güzel bir tablodur o bilemezsiniz. O filmlerde izlediğiniz ve imrendiğiniz ev hali işte. Anne ya da ev ahalisi ne işi varsa onunla ilgilenirken evin meleği kendi kendine oynuyor. Aslında evin annesi için o anda ne işi varsa demek pek doğru olmaz. Çünkü hangi işi olursa olsun meleğinin o huzur dolu anlarına kayıtsız kalamayıp sessizce oyunu bozulmasın diye kendini farkettirmeden onu seyre dalıyor.



Canım oğlum canım benim öyle böyle büyüyor ve büyümekte işte.Artık ona karşı daha sakin ve tahammüllüyüm. İtiraf etmeliyim ki ilk 11 ay bu kadar hoşgörü sahibi değildim.Uykusuz geçen bitmeyen gecelerin ardından bir de gün boyu kucakta taşımak ve gönlünü yapmak çok kolay olmuyordu.Şimdiler de artık neredeyse kucağımda tutamıyorum.Kendini çok güzel ifade edebilen bir çocuk olduğu için paylaşımlarımız da arttı.Benim gibi bebeğini yalnız büyüten ve kendini çok yorgun hissedip tahammülünü yitiren annelere sabredin  güzel günler sizi bekliyor diyerek cesaret vermek istiyorum. Her şey gerçekten fark ettirmeden güzelleşiyor.Biz en zor zamanları geride bıraktık bundan sonra bebek büyütmenin en zor döneminden kolay günlere doğru hızla ilerliyoruz.


Gelsin evlatlarımızla geçireceğimiz keyif dolu günler.Çok özledik çok bekledik çok hakkettik değil mi? Bu yazı 11 ay gelişiminden daha ziyade bir moral yazısı kıvamında oldu ama telafisi sonraki yazılarımda.
Paylaş !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...