9 Kaderde Bunları Yazmakta Varmış

BABAMA:




Bana bir masal anlat baba, içinde ailemiz olsun.Annem, kardeşlerim,normal bir ev düzenimiz olsun.

Baba bir masal anlat bana, hep birlikte oturduğumuz yemeklerde yaptığımız bazen ciddi bazen eğlenceli gayet sıradan bir aile gibi yani, konuşmalarımız,planlarımız ortak bir hayatımız olsun. Anlat be baba. Yaşayamadık,bari anlat...

Peki anlatma. Ama susma be baba. Sonsuz sessizliğe bürünme.Gitme be baba.

Bu kadar erken,daha dünya vakit varken gitme be baba...

Yaşadıklarımızdan çok yaşayamadıklarımızı götürdün beraberinde. Özlemlerimi,hayallerimi,umutlarımı,dualarımı,babamı...


Baba çınardır derler, koca gövdesini arkasınıza aldığınız güvenle yaslandığınız... Babam çınarım olamasanda tutunacak dalımdın sen benim. O dal halinle çınardan çok daha değerliydin benim için. Düşersem, tutunacak bir dalım var düşüncesinin verdiği güven duygusu, yaslanacağım çınar fikrinden daha kıymetliydi benim için. Gidişinle dallarımı kırdın be baba...

Yakışıklım,delikanlım,bıçkınım,aslı baba, kendi büyük oğlanım.Çocukluğumda korkulu rüya, gençliğimde süper baba, kadınlığımda hüznüm,keşkelerim... Babam benim.

Bekliyordum,biliyordum,kendimi hazırlıyordum ama, ama aslında hepsi de yalanmış. Bilmekle, yaşamak bambaşkaymış.Acı çok yakarmış, yakmak ne kelime kavurdu be baba...



Bekliyordum da böylesini değil. Bayram sabahı güle oynaya evimde misafir etmek için almaya geldiğimde, bir daha bulamayacak kadar kötü bir sonun başlangıcını yaşayacağımızı nasıl tahmin ederdim baba. Çilingiri,ambulansı,başka bir hastaneye nakledilişini,girdiğin komadan uyanma halinde vücudunda bırakacağı hasarı, sol tarafında beklenen felci, kaybettiğin düşünülen görme yetini aklımın ucundan geçirebilir miydim? O pıhtı atan sağlıksız kalbine,zaten sıkıntılı olan ve kendi başına beceremediğin için makina desteğiyle soluyan ciğerlerine,o ne araz kaldığı bilinemeyen beynine, ilaçlar nedeniyle tökezleyen böbreklere rağmen, gangren nedeniyle alınan sağ kolun yüzünden verilen narkozu normal insan kaldıramazken sen nasıl dayandın hala bilemiyorum aslan babam.Bunlar yetmezmiş gibi tutulduğun zatüreye mi, uzun süre yoğun bakımda kalanlara musallat olan acinetobacter mikronuna mı yanayım benim çileli babam.


Yaz günü doktorlar ayaklarının altında elektirik sobası yakarken, o buz gibi yoğun bakımda üzerinde incecik bir örtüyle 21 gün boyunca gözlerini açmadan yatarken, üşümediğine inanmayan ben nasıl inanıyım gittiğine nasıl derim benim babam bir hatıra artık diye. Hemde veda edişi hatıraların en beteri bayramlar şimdi gözyaşı be baba...

Göç zamanı geldi çattı hadi son bir veda dendiğinde seni görmek istemedim.Aklımda sana dair en kötü fotoğraf, yoğun bakımdaki derin uykun kalsın dahası olmasın istedim baba. Ama benim dışımda herkesin son veda için yanına gelmesi ve acaba gitmek, acılarını dindirmek için beni mi bekliyor düşüncesi, kahreden o manzarayı görmeme neden oldu. Hani şarkıda diyor ya: "SON BAKIŞTAKİ O GÖZLER KALDI AKLIMIZDA".Kalmak ne kelime 21 gün boyunca açmanı beklediğim gözlerin, artık anlamsızca boşluğa bakan o gözlerin içime adeta kazındı. Seni öyle görmez olsaydım baba.


Hele hıçkırışlarımla yükselen kalp atışların....... Benim sonsuz yürek ağrım artık, aklıma her düşüşünde iç çekişim oldu, sen o kendini bilemez halinle beni mi bildin be BABAM...

Acıların bitti değil mi ? O buz gibi odada, her tarafından geçen hortumlar ve ağzının içindeki rahatsız edici aletlerden sonra şimdi sıcacık toprağında huzurla uyuyosundur inşallah.Dualarım hep seninle canım babam.

Ama yokluğuna inanmak öyle zor ki. Yok musun gerçekten? Arasam sanki telefonun öbür ucundasın, gelsem, görecekmişim gibi. Gözlerimi kapıyorum sapasağlam karşımdasın.Kanlı canlı babamsın.Sesin kulaklarımda. İnanmak mümkün değil yok musun şimdi sen gerçekten. Çekik gözlü filmler yetim mi kaldı?Dilim varmıyor! Artık yetim miyim ben baba? Yapma bunu bana.


Tek tesellim babaannemin yanında olduğu düşüncesi.Anneler evlatlarını hiç bırakmazlar.Biz günde sadece birkaç dakika görebilirken o başından hiç ayrılmadı eminim. Sen onların yanına gittiğinde almıştır kollarına sarmıştır mis gibi ana kokan koynuna.Unutturmuştur acılarını,avutmuştur evlatlarından ayrı kalışını. Orada annen ve babanla birlikte yeni bir düzen kurduğunuz, çok daha mutlu olduğunuz düşüncesi avutuyor beni. Bütün bunları yazıyorum ama ben hala yokluğuna inanamıyorum be baba.

video

Ve sevgili oğlum Gökalpim sen dedenin ilk ve tek gözağrısı olarak kaldın. Sana olan sevgisi ve özlemi,duygularını hiçbir zaman açıkça gösterememiş olmasına alışkın olan bizlerin yüzlerinde hep tebessüm oluşturdu.İkinizin bir aradayken yaydığı pozitif enerji işte saf ve karşılıksız sevgi diye geçirtti hep içimden.Çok sık görüştüğünüzü söyleyemem ama sen dedeni hiç unutmazdın her gördüğünde sevgiyle ve coşkuyla atılırdın kollarına. O da tüm sağlıksız ve dolayısıyla çabuk yorulan bünyesine rağmen seni mutlu etmek için bitmeyen enerjine ayak uydurur seni hepimizden çok güldürüp eğlendirirdi.Ne yazık ki çok erken gitti. Bu sevgiden bu kadar küçük yaşta mahrum kalmanı istemezdim.Sana dedeni hiç unutturmayacağım ama benim anlattıklarımla değilde kendinde kalanlarla onu hatırlamanı çok isterdim.


                  Olmadı, olamadı, çok ama çok erken gittin daha yapacak çoook şey vardı be baba...

Ne yani,
Bitti mi şimdi?
Böylece mi?
Savaşmadan direnmeden mi?
Geride bıraktığın evlatların ne olur?
Onu bile hesap edecek vakti bulamadan,
...
Apansız, zamansız, hiç olmayacak bir günde ve biçimde…
Ardındakiler, sonsuz acılar içinde
Yakıştı mı bu delikanlılığına be baba?
Gitme dur desem?
Kal desem,yalvarsam, ben çok ağladım,
Zannettiğin kadar güçlü değilim desem?
Seni şimdiden çok özledim,
Dur be baba koyma bir başıma,
Böyle gidilmez, şimdi değil, bu şekilde değil desem???
Ahhh keşke ben söylerken sende sözlerimi duyabilsen
Beni bayram sabahı unutulmaz kedere mahkum etmesen…
KEŞKE GİTMESEN,GİTMESEN BE BABA,GİTME BE BABAMMMMM…

Ve benim sana son sözüm:
 HAKKIM SANA HELAL OLSUN, BEN SENDEN RAZIYDIM ALLAH'TA RAZI OLSUN.UMARIM EVLADIN OLARAK GÖNLÜNÜ HOŞ TUTABİLMİŞİMDİR.BEN ELİMDEN GELENİ YAPMAYA ÇALIŞTIM BABA...
Paylaş !

9 yorum:

  1. Acına sadece kendimi senin yerine koyarak, burda ekran başında, seni hiç tanımadan sarılmak isteyerek ve ağlayarak ortak olabiliyorum. Baban bu dünyada senin gibi bir evlada ve Gökalp gibi tatlı bir toruna sahip olmuş, ne mutlu ona. Şimdi Allah'ım onu cennetine alsın, zamanı geldiğinde sizi ona kavuştursun. Eminim o çok mutludur.
    Ne yapsam, ne yazsam teselli olmayacak biliyorum. Allah sabırlar versin. Allah kimseye evlatlarının acısını göstermesin.
    Sevgiler... Çok çok!!!

    YanıtlaSil
  2. mekanı cennet olsun babacığının... Ağlayarak okudum yazını.... Çok zor biliyorum... Senelerce dinmez bu isyan bilirim...
    Sabırlar diliyorum sana ve ailene..

    YanıtlaSil
  3. Okurken göz yaşlarım sel oldu gitti..Hem sana ağladım, hem kendime, benzer hikaye ikimizinki..Giriş, gelişmesi farklı ama sonuç bölümü aynı..Yitirilmiş bir baba, yetim kalmış bir evlat.Hatta benim hikayemde kızının düğününü bile görmemiş bir baba ve dedesini hiç tanımamış bir torun da var. Ama fazladan yaşanmış 1kaç yıl da yetmez bilirim, kaç yıl geçse yetmez.Şimdi ne söylersek söyleyelim teselli olmaz.
    Allah sabırlar versin, güç versin. Malesef tek çaresi zaman, zaman geçtikçe acı dinmeyecek ama acıyla birlikte yaşama öğrenilecek.
    Nur içinde yatsın, mekanı tüm babaların cennet olsun inşallah..

    YanıtlaSil
  4. Allah rahmet eylesin...ağlamaktan yazabilirim umarım...okurken içim parçalandı,yüreğim acıdı..babamı düşündüm...şükür hayatta ama nedense hiç iletişim kuramadık onunla..uzaktan sesini her duyuşumda mutlu olurken yanyana geldiğimizde hep bir tartışma vardır bizdede..bazen aklıma gelir ya olurda ölürse ,içimde kalanlar ,söylediğin gibi yaşayamadıklarımız,paylaşamadıklarımız ..hele hele baba-kız gibi sıkı sıkı sarılamadıklarımız....üfffff...Allah babanın mekanını cennet eylesin..

    YanıtlaSil
  5. Mekanai cennet olsun ne cok agladim okurken ne kadar icten yazmissiniz babaniza olan sevginizi eminim sizinle gurur duyuyor cennetten sizin icin dualar ediyordur:((

    YanıtlaSil
  6. başınız sağolsun babanızın mekanı cennet olsun inşallah

    YanıtlaSil
  7. Gözyaşlarımı tutamadım..Basınız sagolsun yeni gordum mekanı cennet olsun Allah rahmet eylesin :(

    YanıtlaSil
  8. ağlayarak okudum...babanıza allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun...ben de hep korkuyorum o günden...kimin kimden önce gideceği belli olmaz bu fani dünyadan ama elimde değil..

    YanıtlaSil
  9. Basiniz sagolsun.

    YanıtlaSil

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...